આજના યુગમાં આ પ્રશ્ન દરેક માનવીના જીવન સાથે જોડાયેલો છે. મોબાઈલ હવે માત્ર વાતચીતનું સાધન નથી રહ્યો; તે શિક્ષક છે, માર્ગદર્શક છે, વ્યવસાયનો સાથી છે અને દુનિયા સાથે જોડાવાનો સેતુ પણ છે. એક ક્લિકમાં માહિતી, શિક્ષણ, સમાચાર, બેંકિંગ અને રોજગારની તક આપતો મોબાઈલ સાચા અર્થમાં માનવ જીવનનો મિત્ર બની શકે છે.

     પરંતુ જ્યારે આ જ મોબાઈલ નિયંત્રણ વગર વપરાય, ત્યારે તે ધીમે ધીમે દુશ્મન બની જાય છે. વધુ પડતો સ્ક્રીન સમય, સતત નોટિફિકેશન, સોશિયલ મીડિયા પરની લત અને બિનજરૂરી મનોરંજન માણસનો કિંમતી સમય, ધ્યાન અને શાંતિ છીનવી લે છે. પરિણામે એકાગ્રતા ઘટે છે, સંબંધોમાં અંતર આવે છે અને માનસિક થાક વધે છે.

     અસલ સમસ્યા મોબાઈલમાં નથી, પરંતુ તેના ઉપયોગની દ્રષ્ટિમાં છે. જો મોબાઈલને સાધન તરીકે ઉપયોગ કરીએ તો તે આપણું જીવન આગળ લઈ જાય છે, અને જો તેને જ જીવન બનાવી દઈએ તો તે આપણને પાછળ ખેંચે છે. સમજદારીપૂર્વકનો ઉપયોગ મોબાઈલને મિત્ર બનાવે છે, જ્યારે અતિઉપયોગ તેને દુશ્મન બનાવી દે છે.

     આથી જરૂરી છે કે આપણે સ્પષ્ટ દ્રષ્ટિકોણ અપનાવીએ — મોબાઈલ પર નિયંત્રણ રાખવું, સમય મર્યાદા નક્કી કરવી અને જીવનના સાચા મૂલ્યોને પ્રાથમિકતા આપવી. ત્યારે જ મોબાઈલ આપણા વિકાસનો સાથી બનશે, વિનાશનું કારણ નહીં.

સાચો નિર્ણય આપણાં હાથમાં છે : મોબાઈલ મિત્ર બનાવવો કે દુશ્મન — પસંદગી અમારી છે.