આજના સમયમાં આ પ્રશ્ન દરેક વ્યક્તિએ પોતાને પૂછવો જરૂરી બની ગયો છે. મોબાઈલ આપણા જીવનને સરળ બનાવવા આવ્યો હતો, પરંતુ ધીમે ધીમે તે આપણો સમય, ધ્યાન અને શાંતિ છીનવી રહ્યો છે. આપણે અજાણતાં જ કલાકો સુધી સ્ક્રીન સામે બેસી રહીએ છીએ અને ખબર પણ નથી પડતી કે કિંમતી સમય ક્યાં વેડફાઈ ગયો.

    મોબાઈલનો અતિઉપયોગ આપણા માનસિક અને શારીરિક સ્વાસ્થ્ય પર સીધી અસર કરે છે. આંખોમાં થાક, ઊંઘની કમી, ચીડિયાપણું, એકાગ્રતાનો અભાવ અને કામમાં મન ન લાગવું — આ બધું મોબાઈલની લતના સામાન્ય પરિણામો છે. છતાં પણ આપણે તેને ટાળવા બદલે વધુ ને વધુ તેનો સહારો લઈએ છીએ.

     આજકાલ સંબંધો પણ સ્ક્રીન પાછળ દબાઈ રહ્યા છે. પરિવાર સાથે બેઠા હોવા છતાં દરેક પોતપોતાના મોબાઈલમાં વ્યસ્ત રહે છે. વાતચીત, લાગણી અને જોડાણ ઓછું થતું જાય છે. આ સ્થિતિ ધીમે ધીમે સમાજને અંદરથી ખોખલો બનાવી રહી છે.

     બાળકો માટે તો મોબાઈલ વધુ જોખમી સાબિત થઈ રહ્યો છે. નાની ઉંમરે વધારે સ્ક્રીન ટાઈમ તેમના અભ્યાસ, વિચારશક્તિ અને વર્તન પર નકારાત્મક અસર કરે છે. રમવાની, વિચારવાની અને શીખવાની કુદરતી પ્રક્રિયા મોબાઈલના કારણે અટકી જાય છે.

     મોબાઈલ ખરાબ નથી, પરંતુ તેનો ખોટો ઉપયોગ જરૂર ખતરનાક છે. જો આપણે સમયનું નિયંત્રણ રાખીએ, જરૂરી કામ માટે જ મોબાઈલ વાપરીએ અને જીવનના મહત્વના પળોને મહત્વ આપીએ, તો મોબાઈલ આપણો સહાયક બની શકે છે, સ્વામી નહીં.

આજે જ વિચારવાનો સમય છે — શું મોબાઈલ તમારું જીવન ખાઈ રહ્યો છે, કે તમે તમારા જીવન પર ફરીથી કાબૂ મેળવવા તૈયાર છો?